தளிர் 2

சுதந்திரம்..............
அடக்குமுறையின் மொழி!

Photo: சுதந்திரம்..............
அடக்குமுறையின் மொழி!

ஒவ்வொரு வீழ்ச்சியிலும்
எழுதத் துடிக்கின்ற முகவரியது!

----------------------------------------------------------

ஒவ்வொரு தன்னம்பிக்கையாளனும்
வெற்றியாளனாக அறிவிக்கப்படுகின்றான்

Photo: ஒவ்வொரு தன்னம்பிக்கையாளனும் வெற்றியாளனாக பிரகடனப்படுத்தப்படுகின்றான்............
-----------------------------------------------------

பேசும் ஆயிரம் வார்த்தைகளை விட
மௌனத்தின் வலிமை அதிகம்!


Photo: அதிகமாகப் பேசி ஒருவரை எரிச்சலூட்டுவதை விட, மௌனத்திருப்பது மேல்!

ஏனெனில் ஆயிரம் பேசும் வார்த்தைகளை விட மௌனத்தின் பெறுமதி அதிகமானது

------------------------------------------------------------------
சுதந்திரம் மறுக்கப்படுகையில்
பேனா முனைகள் கூட சிந்தும் துளிகள்
கண்ணீரல்ல செந்நீர்!

செந்நீர் ஈரங் கண்டு
வேரறுக்கப்படும் விழுதுகள் கூட.......
உரமாகும் எழுச்சிகளை வாசித்தபடி!
















------------------------------------------------------
கொன்றலின் வெற்றி யறிவிப்பாய்
முன்றலில் எட்டிப் பார்க்கின்றது கருமை!
விண்ணைப் பிளந்து
மண்'ணில் முளைக்கும் வேர்
மின்னலோ................






தளிர்கள் - 3

தவறுகள் அறியாமையின் வரவுகள்!

நம்மை சிலர் தவறான எண்ணத்தில் விமர்சிக்கும் போது, நம்முள்ளம் எரிமலையாகி சுட்டெரிக்கின்றது. அவ்வாறான தருணங்களில் அமைதி காக்கும் பண்பு நம்மிடம் இருக்குமானால், காலம் மிக விரைவில் தவறிழைத்தவர்களுக்கு நம்மைப் பற்றிய உண்மையை உணர்த்தி நிற்கும்!


















அன்றும் இன்றும்
-------------------------------------------------------------
தோற்ற காதலெல்லாம்
கல்லறை தேடியது அக்காலம்!
புது உறவுக்காய் மீண்டும் விண்ணப்பிப்பது
இக்காலம்

--------------------------------------------------------------
ஒவ்வொரு பூட்டும் செவி சாய்க்கும் தனக்குரிய திறப்புக்கு மாத்திரமே!

நம் மனம் அப்படித்தான்...........

நம் குணத்தை ஒத்தவர்களின் நட்புடன் மட்டுமே ஒத்துப் போகின்றது!




------------------------------------------------------
மெல்லன மூடின விழிகள்..........
மெல்லிசையாய் மொழிந்தன கனவுகள்
வள்ளியே.........உன்னன்பை
அள்ளித் தரும் வள்ளலே நீயெனக்கு!

-----------------------------------------------------
Photo: Rajakavi Rahil
மனைவி என்ற தினம் நீ .
என் இளமையை எனக்கு அறிமுகப் படுத்தியவள் நீ
என் உயிரை எனக்கு அடையாளப் படுத்தினாய் நீ .
இல்லற வெளியில் நான் பறப்பதற்கு 
நீ தான் தந்தாய் சிறகு .
உன் வார்த்தைகளின் ஈரத்தில் 
நான் ஊறிக் கசிந்தேன் காதலாக .
உன் பார்வை ஒளியில் 
நிலவில் தெரிகின்ற இருள் நிழலும் மறைந்திடுமே .
மல்லிகை பூக்கின்றது 
உன் கூந்தலுக்காகத்தான் .
இரு மனம் இணைந்த போது திருமணம் வாழ்த்தியது 
நம்மை .
காமத்தின் முகம் நான் பார்க்க திரை நீக்கித் தந்தவள் 
நீ .
காதல் மனதை நான் ஆள 
அன்பு தேசம் பரிசளித்தவள் நீ .
உயிரும் உயிரும் புணர்ந்த போது நம் மூச்சுச் சூட்டில் 
உதித்தன வாரிசுகள் .
உன்னைத் தயாக்கினேன் என்னை நீ 
தந்தையாக்கினாய் .
ரோஜா மொட்டுக்களிடம் உன்னைச் சொன்னேன் 
மலர நீ வேண்டுமாம் .
உயிருள்ள தாஜ்மகால்கள் நீ படைத்த போதும் 
எனது தாஜ்மகால் நீதான் .
நம் வாழ்க்கை ஆரம்பமான நாளை வரவேற்க 
தயாராகி விட்டன 
நிலா 
விண் மீன்கள் .
பூக்களுக்கும் விருப்பமாம் 
உன் சமையல் சாப்பிட .
நீ தொட்ட தண்ணீர் கூட தேனாகி 
இனிக்கிறதே .
நீ போட்ட வித்துக் கூட 
முத்தாகிப் பூக்கிறதே .
காதல் பறவை கடிதம் போட்டிருக்கிறது 
நம் கட்டில் கேட்டு .
என் கண்கள் உன்னை வணங்கின 
முழுதாக உன்னைப் பார்த்த போது .
நீ என் மனைவி என்றேன் 
அமாவாசை அன்றும் நிலா வந்தது .
நீ என் காதலி என்றேன் 
இலைகளும் பூக்களாகி மணத்தன .
நீ என் உயிரின் கடவுள் 
என் காதலின் வணக்கம் .
நம் இல்லறம் வானம் போல நிலைக்க 
கம்பன் கனவில் வந்து தந்தான் 
வாழ்த்துக் கவிதை .
நம் சொர்க்கம் வீட்டுக்குள் வசிக்க 
கடவுள் செய்தான் வணக்கம் .

உனக்கான காத்திருப்புக்களால்
தினமும்
சிலையாகின என் விழிகள்!

பழி சொல்லுமோ காலமும் - உன்
அன்பில் மெய்யில்லையென்று!
அஞ்சுகின்றேன் அணுதினமும்!

--------------------------------------------------
எழுதப்படும் தீர்ப்புக்களையே மாற்றக்கூடிய மிகப் பெரிய ஆயுதம் தன்னம்பிக்கையே!

உள்ளம் தன்னம்பிக்கையில் நிறைந்திருக்கும் போது எத் தீமையும் அண்டுவதில்லை.

நல்லதையே நினைப்போம்!
நலமுடன் வாழ்வோம்!!



நீ

கிறீஸ் பிசாசே!

உன் தசை கிழிக்கும் புத்தியில்
இனவாதம் எட்டிப் பார்க்கின்றது!

தரித்திரத்தின் சரித்திரம் நீ
அரியாசனம் மிதிக்கின்றாய்
குருதியை உறிஞ்சியபடி!

நீ கருவறைக் கூடுகளைச் சிதைத்து
உயிரறுக்கும் காட்டேறி!

நீ முகமூடிச் சல்லாபத்தில்
முணங்கிக் கிடக்கும் சாத்தான்!

நீ
நகங்களில் ஆணி பூட்டி
நடுசாமங்களில் ஊர்ந்து செல்லும்
நாகம்!

நீ
துப்பாக்கி ரவைகளில்
அப்பாவிகளை நிரப்பும்
ஆட்கொல்லி!

நீ கற்றாளைப் பாலில் உணவூட்டி
கல்பை விஷமூட்டும்
பாதகன்!

நீ ஆறடிக்குள் ஆன்மா அடக்க
வருந்தாத பூதம்!

உன் மயான கிடங்குகளைத் தீ மூட்ட
வாய் பிளக்கின்றன
அக்கினி நட்சத்திரங்கள்!

உன் அதர்ம மூச்சடக்க..........
இதோ நாம்!
ஈமானிய உச்சரிப்புக்களுடன்!


இனவெறி


இடம் : food city (சிங்கள ஏரியா)
காலம் : 05.03.2013

சம்பவம்:

ஒரு கிப்பி வந்தான். அவன் தோற்றம் ரௌடி என்பதைப் பறைசாட்டிக் கொண்டிருக்க, பார் கவுண்டருக்குள் கை நீட்டி உயர்தரமான மதுபான வகைகளை வாங்கியவன், தின்பதற்கு சில நொறுக்குத் தீனிப் பக்கெற்றுக்களையும் வாங்கினான். திடீரென பக்கெற்றுக்களை உற்றுப் பார்த்தவன்........
"இதுல ஹலால் போடப்பட்டிருந்தா எனக்கு வேணாம் என சிங்களத்தில் கத்தினான்"

"நாங்க சிங்களவர்" என்று புன்னகைத்தான் அவன். அவன் கெட்ட கேட்டுக்கு இந்த பெருமிதம் வேறு...........

இப்படி இனவாதம் பேசுறவங்களுக்கு செருப்படி போதாது. துப்பாக்கிச் சூடுதான் போடனும்..........

இப்படியான சிங்களவங்க பண்ணுற வேலையால சிறுபான்மை நாங்களும் கெதில ஆயுதம் ஏந்தனும் போல!

இலங்கையை சிங்களவர் தங்களுக்கு சொந்தம் கொண்டாடினால், அப்ப நாங்க எங்க போறதாம்........

ஹலால்.....பேசுற இவன மாதிரி ஆட்களுக்கு ஹராமான வழியிலதான் மரணம் கிடைக்கனும்.

ஆனால் அதே பூட் சிட்டி வாசலில் நின்ற சிங்கள வாயிற் பாதுகாவலன், அந்த இனவாதியைப் பார்த்து என்னிடம் கூறினான் "அவன் பைத்தியக்காரன் "

ஒரே இனத்துக்குள் வித்தியாசமான எண்ணவோட்டங்கள்....

துளிகள் - 1

கண்டதும் ஹாய் சொல்லும் காதலெல்லாம்
கடைசி வரை ஜெயித்ததாக சரித்திரமில்லை!


இப்படி அவசரப்பட்டு காதலைச் சொல்லி அவஸ்தைப்படுறது இந்த ஆண்கள்தான்!

























மகளிர் தினம்



பெண்.................

சுற்றிச் சுழலும் பூகோளத்தின்
அச்சாணி!

உயிரணுவுக்குள் உரு கொடுத்து
காத்திடும் தாய்மை!

அத்தகைய பெண்மைக்காக உலக நாட்காட்டியில் ஒதுக்கப்பட்ட தினமே இந்நாள்!

அன்று............
பெண்ணடிமைத்தன வீச்சங்களால் கறைபட்ட காலங்கள்...அடக்குமுறைகளும் அவஸ்தைகளும் பெண்ணவள் பிரதிபலிப்புக்களாக உருமாற்றப்பட்ட காலங்கள்!
அத்தகைய சூழ்நிலைகளின் போது.....1789-ம் ஆண்டு ஜூன் 14-ம் தேதி பிரெஞ்சு புரட்சியின் போது சுதந்திரத்துவம், சமத்துவம், பிரநிதிநித்துவம் என்று கோரிக்கைகளை முன்வைத்த பாரிஸ் பெண்கள் , ஆணுக்கு நிகராக பெண்கள் இந்தச் சமுதாயத்தில் உரிமைகள் பெற வேண்டும் என்றும், வேலைக்கேற்ற ஊதியம், எட்டு மணிநேர வேலை, பெண்களுக்கு வாக்குரிமை, பெண்கள் பெண்ணடிமைகளாக நடத்தப்படுவதிலிருந்து விடுதலை வேண்டும் என்று பாரிஸ் தெருக்களில் கைகளில் கிடைத்த ஆயுதங்களுடன் பிரான்ஸ் பெண்கள் கிளர்ச்சிகளில் ஈடுபட்டனர்! 

இவர் போராட்டம் கண்டு அஞ்சாத அரசன் , "இவர்களை என் அதிகாரம் கொண்டு அடக்குவேன் என்றும்" ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபடுவோரைக் கைது செய்வேன் எனவும் அறிவித்தான். ஆனால் ஆத்திரமடைந்த பெண்கள் கூட்டத்தினர் தம் மீது அடக்குமுறை விதிக்கும் அரசனின் மெய்க் காப்பாளர்கள் இருவரை கொன்று விடவே, அரசன் சற்று அதிர்ந்து பணிந்து அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்பதாகக் கூறிய அரசன் தனது வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற முடியாத நிலையில் அரசன் லூயிஸ் பிலிப் முடிதுறந்தான்.

இந்தச் செய்தி ஐரோப்பிய முழுவதும் பரவ , போராட்டமானது இன்னும் பலமடைந்து ,கிரீஸில் லிசிஸ்ட்ரடா தலைமையில் ஜெர்மனி, ஆஸ்திரியா, டென்மார்க் போன்ற நாடுகளிலும் பரவியது.

இத்தாலியிலும் பெண்களும் தங்களது நீண்டநாள் கோரிக்கையான வாக்குரிமையைக் கேட்டு போராட்டக்களத்தில் இறங்கினர். 

இவ்வாறான முறுகல் நிலைகளின் போது,

பிரான்ஸ், புருஸ்ஸியனில் இரண்டாவது குடியரசை நிறுவிய லூயிஸ் பிளாங்க், பெண்களை அரசவை ஆலோசனைக் குழுக்களில் இடம்பெறச் செய்யவும் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை அளிக்கவும் ஒப்புதல் தந்தான். 

அந்த நாள் 1848-ம் ஆண்டு மார்ச் 8-ம் நாளாகும்! அந்த மார்ச் 8-ம் நாள் தான் மகளிர் தினம் உலகெங்கும் அமைய ஒரு வித்தாக அமைந்தது. 

ஆணாதிக்க சமுதாயத்திலிருந்து பெண்களுக்கான உரிமைகளை வென்றெடுத்த நாள் இதுவென்றாலும் பெண்ணடிமைத்தனம் முற்றாக இன்னும் அறுத்தெறியப்படவில்லை.

அவள்தான்


இருள் அஹிம்சையில்
இதமாய் மொழி பேசினாள்!

கண் சிமிட்டிச் சிமிட்டியே - நம்
நினைவுகளில் குறும்பைக் கலந்தாள்!

தன் புன்னகையால் - நம்
சோகங்களை ஒற்றினாள் ரம்மியமாய்!

வைரங்களை அள்ளித் தெறித்து - நம்
வறுமை நீக்க உறுதியும் கொண்டாள்!

மழலை முகமதில் மலர்ச்சி தூவி
அழைத்திட்டாள் தன் கரம் நீட்டி!

விடிந்ததும் மறைந்தே போனாள்......
அவள்தான் நட்சத்திரம்!



அவலத்தில் உறையும் மலர்


விடியலை நிரப்பி
பொழுதொன்று கரைகின்றது மெல்ல
அவளின் கனவுகளை மறைத்தபடி!

கன்னக் கூட்டில்
சிரிப்பை சிறைப்படுத்தி.......
மெல்ல வருகின்ற அன்னமிவள்!

இருந்தும்........
தெருவோர வேட்கைகளின் பீதியில்
மிரட்சியை விதைத்தபடி.......
விரைகின்றாள் - தன்
ஒட்டியுலர்ந்த மனைக்குள்!

வறுமை பட்டை தீட்டியதில்
சுருண்டு போன உதரக்குழி..........
வரண்டு அலறியது பசி மயக்கத்தில்!

மெல்லன காற்றில் விரியும்
இந்தப் பட்டாம் பூச்சி
எட்டாம் வகுப்பில் தொட்டு நிற்கும்
சிட்டுக்குருவி!

பிய்ந்து போன காலணியும்
தேய்ந்து போன சீருடையும்.....
அழுக்கை விதைத்தபடி
போராடிக் கொண்டிருந்தன வாழ்க்கையுடன்!

சோகம் வரலாறாகி
தொட்டுச் சென்றதில்............
விட்டுப் போயின பள்ளிப் பாடங்கள்
திட்டுக்கள் நிறைந்தன ஞாபக மேட்டினில்!

அம்மா.........!

அவள் அம்மா........!!

தினமும்
சின்ன விழிக்குள் குளித்தாள்
கண்ணீரை ஏலம் விட்டபடி!

பத்துப் பாத்திரம் தோய்த்து
தேய்ந்து போன அவள் விரல்கள்............
பிஞ்சு மகளின் ஸ்பரிசத்தில் - பல
நாழிகள் சிலிர்த்தே கிடந்தன!

நெஞ்ச வரப்பில் ஏக்கம் விதைத்து
நெருஞ்சிக்குள் நிழல் தேடுமிந்தக்
குழவியவள்..........

தன் தாயவள் நினைவுகளால்
மெல்ல உதிர்கின்றாள்
கருஞ் சாலையோரம் .........
தன் மேனியுணர்ச்சி துறந்து!

வீதியின் பரபரப்பில்
தெருநாய்கள் கூட அவளை மறக்க.......
வறுமையின் கிழிசல்களாய்
நொருங்கிக் கிடக்கின்றாளிந்த  உயிர்ப்பூ
 தன் சுயம் மறந்தவளாய்!





தாயே


தாயே.........

அச்சேற்றிக் கொண்டிருக்கின்றேன்
புதுமைப் பெண்களை.....
உங்கள் கண்ணீரை மறைத்தபடி!

ரோசாவின் வாசத்தால்
சுவாசம் நிறைக்கின்றேன்.......
உங்கள் முட்களை மறந்தபடி!

பாசவேலியிடப்பட்டுள்ள உங்கள்
கருவறையை..........
கல்லறையாக்குவோரோடு
உடன்படிக்கை செய்து கொண்டிருக்கின்றேன்
உறவுகளைச் சிதைக்காமல்!

நீங்கள் சிரித்திருப்பீர்களா........
ஒரு துளியேனும் தேடிக் கொண்டிருக்கின்றேன்
என் ஞாபகங்களைக் குலைத்தபடி!

தாயே.......
காலக் கலண்டரில் நாள் குறித்து
தரணியே புகழ் பாடுகின்றது
நீங்கள் ........
அறையப்பட்டிருக்கும் சிலுவைகளை
அகற்றாமலே!

















ஞாபகம் வருதே

Photo: என் ஞாபகச் சிறையிலிருந்து
விடுதலை பெறாத தோழா......
உன் சரிதத்தின் சில துளிகளிங்கே!

பள்ளி நாட்களில் துள்ளி விழுந்த
உன் குறும்புகள்........
இன்றும் இளமையாய் கண்சிமிட்டுகின்றன
எனைப் பார்த்து!

கற்றலுக்குள் சொற்தேடி - நான்
அலைகையில்..........
வெட்டியாய் மதிலேறி 
உன் காலத்தைக் கலாய்த்த வில்லத்தனம்
இன்றும் பசுமையாய்!

உன் குறும்புத்தனமும்
அடுத்தாரைச் சீண்டும் புனைபெயர்களும்
ஆசான் உனைப் புரட்டியெடுத்த புரட்டல்களும்
காதலுக்காய் காத்திருந்த விடலைச் சோகமும்
இன்னும்...............
ஞாபகத்தில் நீள்கின்றது நிழற்படமாய்!

தோல்விகளுக்குள் நீ விழும் போது
கண்ணீர் தொட்ட சோகங்களும்.......
வறுமை மறந்து உதிர்த்த அழகான சிரிப்பும்.....
என் மனதில் வீழ்கின்றதடா 
அடிக்கடி அட .......உன்னில் தடுக்கியபடி!

பல பொழுதுகளில் - நம்முள்
இடைவெளி நீட்டும் பனிப்போர்கள்...........
உன் முகமதைக் கண்டால் 
உருகியே வழிந்தோடும்
அன்பு பாகாய்!

அடடா...............
ஒவ்வொரு பௌர்ணமியும் 
தட்டிச் செல்கின்றது நம் நாட்களை
உன்னை என்னை !

இருந்தும் .................
பிரிந்தாலும் பிரியாத வரமான
என் ப்ரியமே........................
இன்று நீயெங்கோ......

என் ஞாபகச் சிறையிலிருந்து
விடுதலை பெறாத தோழா.........
உன் சரிதத்தின் சில துளிகள்!

துள்ளி நனைந்த வுன் பள்ளிக் குறும்புகள்
இன்னும் இளமையாய்.......
கண்சிமிட்டுகின்றன அழகாய்!

கற்றல் காலமெல்லாம்
சொற் தேடி நீ அலையாமல்....
வெட்டியாய் மதிலேறி - உன்
காலம் கழித்த வில்லத்தனம்........
இன்னும் பசுமையாய்!

உன் குறும்பும்
அடுத்தாரைச் சீண்டும் புனைப் பெயரும்........
ஆசானின் பிரம்படிச் சோகமும்
விடலைப் பருவ காதல் ஏக்கங்களும்........

இன்னும்..இன்னும்,.......... நீளமாய்
ஞாபகப் பெட்டகத்தை நிரப்புகின்றன
ரசித்தபடி!

தோல்விக்குள் நீ வீழ்கையில்
கண்ணீர் தொட்ட சோகங்களும்.........
ஏழ்மையிலும் எழில் குன்றா புன்னகையும்
உன் சொத்தாகி..........
இன்னும் இன்னும் மனதை ஆள்கின்றது
அழகாய்!

பல பொழுதுகளில் தலைநீட்டும்
பனிப்போர்கள்.........
பாச நெகிழ்வில் முகம் கண்டு விலக........

அடடா......
ஒவ்வொரு பௌர்ணமியும்
எழுதிச் செல்கின்றது நம் நட்பை
ரம்மியத்துடன்!

பிரியா வரமென்றே
பெருமிதத்துடன் நானிருக்க............
ப்ரியமே!
பிரிந்தே சென்றாய்
விதியின் கோட்டைக்குள்!





யாரோ எவரோ

Photo: ஓர் பொழுதின் முகநூலில்
ரோஜா வாசம்.......
நுகர்ந்தேன்......
புன்னகையொன்று தூதாகிக் கிடந்தது!

முகமறியா நட்பென்றே எட்டிப் பிடித்தேன்
முகமலர்வுடன்..........
முகவரி தந்தான் தன்னையெனக்கு 
அடையாளப்படுத்தி!

முறுக்கு மீசையும்
முறுவலிக்கும் கண்களும்
அழகான ஆண்மையும்...........
திடகாத்திர தேகமும்
அவனாய்..............

இன்னொரு பாரதியிவனோ!
சிகரம் தொட்டான் கலையுலகில்!
இலக்கண வலுக்களில் பழுது காண்கையில்
வாளெடுத்து வீசினான் வார்த்தைகளாய்!

சீண்டலில் அவன்தான் ராஜா ...............
தினமும் குண்டுக் கண்களால் வம்பிழத்தே
கற்கண்டுகளை இலஞ்சம் வைப்பான் 
சொற்களால் இலக்கியம் புரட்டி !

விடியலில் மையல் கொண்டு ...
இயற்கையை இதமாய்ப் பருக ...
சூரியனுக்கே அலாரம் வைப்பான்!

நிலாவைக் களவாய்ப் பிடித்து
காற்றில் நெய்து தூதனுப்புவான் 
இந்தக் கவிதைக்காரன்!

நடுநிசிப் பொழுதில் திரை விரிப்பான்
கைபேசியில்...............................
இருள் கூட முகம் நோக்காது
மறைந்திருக்க !

அவன் திமிரில் இடறி வீழ்கையில் 
மிரளும் என் உயிர் கண்டு......................
இழுத்தணைத்தே கவி கொட்டுவான்
இந்தக் காரியக்காரன்!

என் கனவுகளை தன் வசப்படுத்தி
களவாய்ச் சிரிக்கும் இந்தக் கள்ளனவன்.......
என் கவிதைகளுக்கு விலங்கிட்டவன்
இத்தனைக்கும் அவன்.......

யாரோ.....................!
எவரோ ......................!

ஓர் பொழுதின் முகநூலில்
ரோஜா வாசம்.......
நுகர்ந்தேன் சட்டென
புன்னகைகள் நகர்ந்தன!

முகமறியா நட்பென்றெ
பட்டியலிட நானும்.........
விட்டெறிந்தான் முகவரியை
அன்போடு இறுக்கிப் பிடித்து!

முறுக்கு மீசையும்
முறுவலிக்கும் கண்களும்........
பாரதியின் உருக் கொண்டான்
சிகரந் தந்தான் கலையிலகில்!

இலக்கணங்களின் தலைக்கணங்கள்
இலக்காகி வீழ்ந்தன- அவன்
வாள் வீச்சு பேச்சினிலே

சொற்களில் இலக்கியம் நயந்து
கற்கண்டாய் ரசித்துக் கிடப்பான் காதலை!
தன் குண்டுக் கன்னத்தில் சிரிப்பை நனைத்து
சீண்டலில் வம்பெடுப்பான் வீம்பாய்!

விடியலில் வலை விரித்து
சூரியனை எட்டியும் பிடிப்பான்!
நிலவொளியில் களவாய் காதல் நெய்து
இலஞ்சமாய் தூதனுப்புவான் இயற்கையை!

அவன் திமிர் கண்டு - என்
உயிர் மிரண்டோடும் !
வாஞ்சையோடு கட்டியிழுத்து
கனவிலும் கவி கொட்டும் காரியக் காரனிவன்!

இவன் யாரோ..............எவரோ!





இயற்கை மகள்

Photo: மௌனத்தின் நெருடலில்
மயங்கிக் கிடக்கின்ற மலர்களெல்லாம்......
ஆரணங்கின் சுக விசாரிப்பில்
அடங்கித்தான் கிடக்கின்றது பரவசமாய்!

பெண்ணவள் அன்பின் முன்னால்
இயற்கையே இதயம் தொலைக்கையில்......
ஆடவர் கோத்திரம் எம்மாத்திரம்
அடடா....அதுவன்றோ காதல் சமாச்சாரம்!

உன் நட்சத்திர விழிகள்
மொழி பேசின காதலை!

நிலவுன் முகங் கண்டு
மெல்ல விழி திறந்தது!

வானவில் புருவங்கள்
என் சப்தமறிந்து சிலிர்த்தது!

கார்மேகக் கூந்தல்
காற்றில் கலைந்து வரவேற்றது ஆர்வமாய்!

உன் பிறையுதட்டில் - என்
பெயர்கள் ஒட்டிக் கொண்டன அழகாய்!

உன் மேக மேனி சிலிர்த்து
என் வெம்மை தேடி!

இருந்தும்..............
அருகில் வந்ததும் சிலிர்க்கின்றாய்
வெட்கத்தை உறிஞ்சியபடி!





வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே

Photo: ஒற்றைப் பயணத்தில்
சிறகடிக்கும் சிட்டாய் நான்.......!

வெற்றிடத்தில் சுழன்றடிக்காத
காற்றாய் அவன்.........!

பற்றைக்குள் வீழ்ந்து கிடக்கும்
முட்செடிகளாய் பிள்ளைகள்.... !

முரண்பாடுகளின் தோற்றுவாய்க்குள்ளும்
அரவணைக்கும் கரங்களாய் அன்பு!

"வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே"

ஒற்றைப் பயணத்தில்
சிறகடிக்கும் காற்றாய் நான்!

வெற்றிடத்தில் சுழன்றடிக்காத
காற்றாய் அவன்.........

பற்றைக்குள் வீழ்ந்து கிடக்குட்
முட்செடியாய் பிள்ளைகள்!

முரண்பாடுகளின் அரவணைப்பில்
எம் வாழ்க்கை!

இருந்தும்.............

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!

அழகான வாழ்க்கை

Photo: உனக்கான காத்திருப்புக்களால்
தினமும்
என் விழிகள் சிலையாகின......

பழி சொல்லுமோ காலமும்- உன்
அன்பில் மெய்யில்லையென்று!
அஞ்சுகின்றேன் அணுதினமும்.........

செவ்விதழ் அதரம் நுகர்ந்து
செம்பிறை நுதல் மத்தியில் - உன்
செந்நிற திருமாங்கல்யம் சூட்டி
திரையிட்டாய் என்னை உன்னுள்
இறைசாட்சியுடன்!

என்னிரவிலும் உலாவும்
பகலவன் நீயாயினன் - மன
அகிலத்தின் உயிருமாயினன்!

கணையாழி யிலுனைப் பூட்டி
இணையாகினாய் பல நாழி!
உன் துணை நானென இறைவன் படைக்கையில்
அனலிட்ட மெழுகாய் அவஸ்தையுமேனோ!

சகதியில் சயனிக்கும் ஆம்பலும்
மறக்குமோ ஆதவக் காதலை....
பாவை சிதைந்தேனுன் வார்த்தையில்
தகுமோ செந் தணல் நீ வார்ப்பது!

இடையுடைந்தது உயிரும் மெலிந்தது
உன் மௌனச் சமரில் ஆவியும் தொலைந்தது!
கருவளையும் எழிலுடைத்தது
பருவமும் குற்றுயிராய் வீழ்ந்து தவித்தது!

நம் பனிப்போரின் அறைகூவல்
ஓயவில்லையின்னும்...............
நானோ உன் சொப்பனத்தின் கதவருகே
காத்திருக்கின்றேன்.......நீயோ
செவிடாக வேடம் தரிக்கின்றாய்
அற்புதமாய்!

காதல்.....................
வார்த்தையல்ல வாழ்க்கை!
உணர்ந்து கொள்........
அழகான வாழ்க்கை நம் கையில்!







உயிர்ப் பூ

Photo: அவள்.........
மெல்லிய சிறகு சுமக்கும்
மலரிதழ்!

தன் குறும்புகளால்
காற்றையும் பூட்டி வைக்கும்
சாகஸக்காரி!

அவள் மொழி வார்ப்பில்
மழலை
அழகான சரிதமாகின்றது!

கடல் பூக்களின் நுரை மகரந்தங்கள்
அவள் புன்னகைக்குள்
மாலையாகிச் சிரிக்கும்!

மெல்ல விழி சுருக்கி
கண் சிமிட்டும் அவள் பார்வையில்
விண் மொட்டுக்கள்
மெய்மறந்து கண்ணயரும்!

சிற்பமொன்று 
சொற்களைக் கோர்த்து
கவி புனையும்
அவள் அருகினில்!

அவள் சாலையில்
இவள் விட்டுச் செல்லும்
நிழல்களெல்லாம்.............
பெருமிதத்தில் வேராய் முளைக்கும்
புவிக்குள்!

சகதியெல்லாம்
சாக்லேட்டுக்களை திணிக்கும் 
அவள்
மயிலிறகுக் கரத்தில்!

முப்பத்தாறு மாதங்கள் முகிழ்த்த
முத்தவள்
முழு நிலவையும் தன்னுள் நிரப்பும்
சொந்தக்காரி!

இத்தனைக்கும் அவள்
அற்புதக் குழந்தையல்ல .........
அன்பால்
இயற்கையே ரசிக்கும் அதிசயக் குழந்தை!

இவள் ..............

மெல்லிய சிறகு சுமக்கும்
மலரிதழ்!

தன் குறும்புகளால்
காற்றையும் பூட்டி வைக்கும்
சாகஸக்காரி!

இவள் மொழி வார்ப்பில்
மழலை இலக்கியம்
அழகான சரிதமாகின்றது!

கடல் பூக்கள்
நுரையைச் சிந்தியே............
சரந் தொடுக்கின்றன புன்னகைகளை!

மெல்ல விழி சுருக்கி
கண்சிமிட்டும் அவள் பார்வையில்......
விண்மொட்டுக்கள்
கண்ணயர்கின்றன மெய் மறந்து!

சிற்பமொன்று வெப்பமுறிஞ்சி
சொற்களை அள்ளி வீசி
கவி புனைந்து பண் பாடும்
இவளருகினில் மெல்ல வந்தால்....

இவள் சாலையில்
விட்டுச் செல்லும் நிழல்களெல்லாம்........
குடையாய் முளைத்து நடை பயிலும்
நம் புவி காக்கும் படைகளாய்!

முப்பத்தாறு மாதங்கள் முகிழ்த்த
முழு நிலவுக்காரி யிவள்.......
முழு நிலவையும் தன்னுள் ஏந்தும்
மயில் கொண்டைக்காரி!

இத்தனைக்கு மிவள்
அற்புதக் குழந்தையல்ல............
அன்பால்
இயற்கையை நேசிக்கும் அன்புக் குழந்தை!





உன்னில் தொலைந்த நான்

Photo: பனிச் சலசலப்பில்
பாதையோரம் உதிர்கின்றன- உன்
நினைவுக் குமிழ்கள்!

என் அக வெளியில் உலாவித் திரியும்
பட்சிகளிலெல்லாம்
கொட்டிச் செல்கின்றன உன் தேசத்துச்
செய்திகளை!

நீ நடந்து வந்த திக்கெல்லாம்
நீவி நிற்கும் முட்களெல்லாம்
வாந்தியெடுக்கின்றன - உன்னுள்
குந்திக் கொண்டிருக்கும் கோபங்களை!

நினைக்கவேயில்லை
கனவுக்குள்ளும் குறுகுறுக்கும் - உன்
புன்னகைகளை வெட்டிச் சாய்க்கும்
கோடாரி நானென!

உன் ரசிப்புக்களால் - அன்று
சிலிர்த்த கவிதைகளின்று
விதவைகளாய் மௌனித்துக் கிடக்கின்றன
மங்களத்தையெங்கோ தொலைத்தபடி!

பனிச் சலசலப்பில்
பாதையோரம் உதிர்கின்றன - உன்
நினைவுச் சருகுகள்!

என் அகவெளிப் பட்சிகள்
கொட்டிச் செல்கின்றன - உன்
இராச்சியத்தின் தூதோலைகளை!

நீ நடந்து வந்த திக்கெல்லாம்
நீவி நிற்கும் முட்களெல்லாம்......
வாந்தியெடுக்கின்றன - உன்னுள்
குந்திக் கொண்டிருக்கும் கோபங்களை!

நினைக்கவேயில்லை - உன்
கனவு வேர்களை
வெட்டிச் சாய்க்கும் கோடாரி நானென!

உன் ரசிப்புக்களால் சிலிர்த்த கவிதைகள்
இன்று
எங்கோ வெறிக்கின்றன
மங்களத்தை தொலைத்தபடி!


எங்கிருக்கின்றாய்........

Photo: எங்கிருக்கின்றாய்..........
எகிறிக் குதிக்கும் காற்றிடம்
செல்லமாய் முனங்கினேன்!
பதுங்கிக் கொள்கின்றது - என்
மூச்சோரம்!

எங்கிருக்கின்றாய்......
சொற்களிடம் வெட்கமின்றிக் கேட்கிறேன்!
சுட்டி நிற்கின்றதென்னை - உன்
வார்த்தைகளை உடைத்துப் பாரென்று!

எங்கிருக்கின்றாய்......
மனசிடம் கண்சிமிட்டுகின்றேன் மெல்ல!
கனிவோடு சொல்கின்றது
உன்னில்தானென்று!

நான் நீயாகும் போது
நமக்குள்ளேது பிரிவு!

எங்கிருக்கின்றாய்........

எகிறிக் குதிக்கும் காற்றிடம்
செல்லமாய் முணங்கினேன்!
பதுங்கிக் கொள்கின்றது - என்
மூச்சோரம்!

எங்கிருக்கின்றாய்........

வெட்கமின்றி சொற்களிடம்
கேட்கின்றேன்........
சுட்டிக் காட்டுகின்றன - என்
வார்த்தைகளை உடைத்துப் பாரென்று!

எங்கிருக்கின்றாய்........

மனசிடம் மன்றாடிக் கேட்கின்றேன்
மெல்ல வருடுகின்றதென்னை
உன்னுள் திறந்து பாரென்று!

எங்கிருக்கின்றாய்........

என்னுள்தானா.........
நான் நீயாகும் போது
நமக்குளேது பிரிவு!














நீதான்

Photo: கனகாலம்
நீதான் ...........
என்னைச் சீண்டினாய்
உன் கண்களால்!

கண்ணே ....மணியே..
கண்மணி என்றே - என்
கன்னத்தில் நொறுக்கினாய்
உன் உதடுகளைத் தினமும்!

கண்முன்னே உன்னைப் பரப்பி
ஒவ்வொரு நொடியும் - என்
கருத்தினில் நிறைத்தாய்
ஆசையுடன் உன்னை!!

சிரித்தாய் அடிக்கடி..........
ரசித்தாய் கவியாக்கி....
பூரித்தாய் மனைவியென்றே
கற்பனையில் நம் கரு சுமந்து!

அடடா...........
வாலிபத்தின் சில்மிஷங்களை
ஜாலியாய் தேரோட்டினாய் என்னில் - உன்
அழகிய காதலை வார்த்து!

கனவுகளும் கற்பனைகளும்
நம்மில் மூழ்க........
அடுத்தவர் கண்களுக்குள் நாமும்
கடுப்பாகி உயிர்க்க.......

காலம் வந்தது காதலும் ஜெயிக்க...
பெற்றோர் முணுமுணுக்க
உற்றோர் கரம் சேர்க்க
நாடினர் உன்னை!

கோலமிட்ட நம் காதலை
ஏனடா............
அலங்கோலமாக்கினாய் அவசரமாய்!

ஏந்திழையே.........!

எந் தாயவள் கேட்கின்றாள் உன்னிடம்
சீதனமென்றாய்!

நாமிருவர் வாழ்ந்திடவே- உன்
மாமி கேட்கின்றார் சில இலட்சங்கள்........
என் பெயரில் வங்கியிலும்
இருபது பவுண்கள் உன் கழுத்திலுமென்றாய்...

கனக்க கேட்கவில்லை
காரும் பங்களாவும் தந்துவிடு
நம் பிள்ளைகள் வாழ்ந்திட சொகுசாய்
என்றாய்!

இன்றே நீயும் தந்துவிடு.....
என்றும் உன் கணவன் நானே
இனிதாகும் நம் திருமணமென்றாய்!

நீயுரைக்க நானும் முறைக்க....
காதல் கனவுகள் எனை அறைந்தே சென்றது
"சீ இவனெல்லாம் ஒரு.....

கண்களால் எனைச்
சீண்டினாய்!

கண்மணியாய் விளித்தே
என் விழியுறக்கமும்
அறுத்தாய்!

கன்னம் வைத்து மனசுள் நுழைந்து
கன்னத்தை நொறுக்கினா யுன்
முத்தச் சத்தங்களால்!

கண் முன்னே யுன்னைப் பரப்பி
நிதமும் - என்
கல்பினுள் நிறைந்தாய்
தனிமை விரட்டி!

எனைக் கவியாக்கி
ரசித்தாய் என்னை........
என்னுள் உனை வீழ்த்தி
சிரித்தாய் மெய் மறந்து!

கருத்தினுள் எனை நிறைத்து
கருவும் சுமந்தாய்
அருமையான வுன் சிசுவை!

கற்பனையைப் பிய்த்தெடுத் துன்
வாலிபங்களை ஜாலியாய் முலாமிட்டே
தாலியும் தந்தாய் மனையாளாய்.....

கனவுகள் மெய்ப்படும் வேளை
மற்றோர் நம்மில் கடுப்பாக.......
மறுப்பிலும் வெறுப்பிலும்
பெற்றோர் சம்மதம் காதல் பெற்றிட.....

அடடா.................

கனக்க கேட்கவில்லை
காரும் பங்களாவும் வேண்டுமென்றாய்
நம் பிள்ளைகள் சொகுசாய் வாழ்ந்திட!

சில பவுண்களும்...........
சில லட்சங்களும்.........
வரதட்சணை தந்துவிடு- இப்
பரந்த பூமியில் நம்மவர் பேர்
அடுத்தவர் சொல்லிட வென்றாய்......

கோலமிட்டவுன் சீதன ஆசையால்
அலங்கோலமாகின
அழகான நம் காதல்
சில நொடிகள்!

நீயுரைக்க.........
நானும் முறைக்க......
கனவுகள் எனை அறைந்தே சென்றது
"சீ" இவனெல்லாம் ஒரு............................







வேண்டாமினி


Photo: சூரியனை யின்னும் கீழ்வான்
விரட்டவேயில்லை .............
இருந்தும் விடியல் மறுக்கப்பட்ட
கைதிகள் இவர்கள்!

கனவுகளால் நெய்யப்பட்ட
வாழ்க்கைக் கூடாரங்கள்.......
தரிக்கப்பட்டன அரக்கர்களால்
திட்டமிடப்பட்டு!

இவர்களின் பூமியிலேனோ
விதைக்கப்படாத மனிதாபிமானம்........ 
விட்டுச் செல்கின்றது இறப்புக்களை!

உறக்கத்திற்காக தாழிடப்படும் 
விழிகளினி..........
திறக்கவே போவதில்லை
கண்ணிமைகளை வருடியபடி!

இங்கே
ஆயுத விளைச்சல்களின் அறுவடைகள்...
தாராளமாய்
ஊற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன
இறப்புக்களை!

மூடிவிடுங்கள் யுத்தக் குழிகளை
பிணங்களால்
ரணமாகாமலிருக்கட்டும் நம் பூமி!

சூரியனை இன்னும் கீழ்வான்
விரட்டவேயில்லை...........
இருந்தும்
விடியல் மறுக்கப்பட்ட- மரணக்
கைதிகள் இவர்கள்!

கனவுகள் தரிசிக்கும்
வாழ்க்கைக் கூடாரங்கள்.....
செல்கள் அரிக்கப்பட்டு
சொல்லாமலே காணாமற் போயின!

இவர்கள் பூமியில் விதைக்கப்படாத
மனிதாபிமானங்கள்........
விட்டுச் செல்கின்றன
அரக்கர்கள் எழுதிச் செல்லும்
இறப்புக்களை!

உறக்கத்திற்காகத் தாழிடப்படும்
விழிகளினி........
திறக்கவே போவதில்லை
கண்ணிமைகளை வருடியபடி!

ஆயுத விளைச்சல்களின் ஏறுமுகங்கள்..........
ஊற்றிச் செல்லும்
இரத்த ஊற்றுக்களில்
இரக்கங்கள் அழிக்கப்பட்டுச் செல்கின்றன
தாராளமாய்!

வேண்டாமினி..........
மூடிவிடுங்கள் யுத்தக் குழிகளை!
பிணங்களால்
ரணமாகாமலிருக்கட்டும் நம் பூமி!


தீனின் ஒளியாய்



இப்ராஹீம் நபியவர்கள் இறைஞ்சுதல்கள்
இறை சந்நிதானத்தில் வலு சேர்க்கவே.........
ரபியுல் அவ்வல் பிறை பனிரெண்டில்
தரணிக்குள் தடம் பதித்தா ரெம் பெருமானார்!

பிரபஞ்ச இருள் வெளிக் கீற்றுக்களில்
பிரவேசித்த வைரமாய் எம் பெருமானார். ...........
நல்லறங்கள்  பல விட்டுச் சென்றார்- பல
உள்ளங்கள் இஸ்லாத்தைத் தொழவும் செய்தார்!

விண்ணகர் மலக்கொளிகள் வாழ்த்தி நிற்க
மண்ணக அறியாமை கறையகற்றி.........
தீன் வழிச் சுவட்டோரம் நடைபயின்றே
வாழ்ந்தும் காட்டினா ரெம் பெருமானார்!

அன்னை ஆமினா உதிரம் நனைந்தே
இன்முகம் காட்டும் நனி பூவானார் ............
தந்தை அப்துல் முத்தலிப் லயிப்பில் தான்
தரணிக்குள் தரித்தும் நின்றா ரெம் பெருமானார்!

அருந்தவப் புதல்வரா யன்னையவர்
கருவறை தங்கிய வெம் கோமகன்......
பெருந்தவப் பேறாய் பேருலகில் தீனைப் பரப்பி
பொக்கிஷமாய் திருமறையையும் தந்தே நின்றார் ........

அரபிச் சுவரோர அறியாமைப் படிவுகள்
குற்றங்களாய் மனித மனங்களில் நீட்சி பெற்றே...............
இன்னல்களாய்  தீப்பற்றி எரிகையில்..........
அன லுறிஞ்சும்  புனிதமுமானார்
அஹமதெனும் எம் பெருமானார்!

பாலையூற்றுக்களின் பாவக் கறைகள் நீங்கி
சோலைவெளிகளாய் இப்பிரபஞ்சம் நிரம்பிட...........
பிரவேசித்தா ரெம் பெருமானார்
பிரகாசித்தார் அரபுத் தேசம் சிறப்புப் பெற!

சமுதாயப் பேரேடுகளில் சாந்தி வரையும் 
சரித்திரமுமானார் பலர் தரித்திரங்களும் நீக்கி.......
சன்மார்க்க போதனைகளில் எம் சிந்தைகளை  நிறைத்திட
விட்டும் சென்றார் வழிமுறைகளாம் .....
அல்-ஹதீஸையும் ஸூன்னாவையும்!

விண்ணகம் இறக்கித் தந்த தீன்நெறியால்
இன்னல் களையும் வழியும் தந்தார்!
மண்ணக சேமிப்போரங்களெல்லாம்..........
எண்ணற்ற அருளையும் சேர்க்கச் செய்தார் -எம்
அண்ணல் நபியவர்கள்!

வானின் பௌர்ணமி எழிலொளியாய்
வையகத்தில் வந்திறங்கினார் எம் பெருமானார்!
நன்மையின் விளைவகம் நாமாக...........
தீனை உணர்விலும் தந்து நின்றார்!

கஷ்டங்கள் பல கண்டனுபவித்தும்
இஷ்டத்துடன் இறை தொழுதே நின்று........
இஸ்லாமெனும்  தூணில் உலகைப் பொருத்தி
பெருமையும் கண்டார் எம் பெருமானார்!

சாப வினைகள்  நீக்கத்தான்
சத்திய நெறிகள் போதிக்கத்தான்........
வந்துதித்தார் நித்திய வுலகின் அச்சாணியாய் - எம்
முகம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் !

வறுமை விரட்டும் மருந்துமானார்.........
சிறுமை களையும் அன்புமானார்..........
மறுமை வாழ்வுக்கும் வழியும் தந்தார்.........
இறுதித் தூதுவர் அவருமானார்!

மீலாத் தினமின்று பல மாண்புகளும்
மீட்சிகளும் இறையருளும் நாம் பெற்றிடவே .........
பெருமளவில் ஸலாம் சொல்வோம்- முகம்மத்
பெருமானார் திருமொழி நவின்றே












ஒற்றை மழைத்துளியாய்




உறைந்திருக்கும் கனவுகளுடன்
என் விழிகள்!
இருந்தும்.........
சமுக நகக் காயம்
இன்னும்
விழிகளில் சிவப்பாய்!

நெஞ்சமதில்
நேசம் நெய்யாமல்
விசமாகும் விட்டில்களால்- என்
ஆன்மா சிதறுகின்றது
அழுகுரலாய்!

கவலை நுரைக்குள்
வழுக்கி வழுக்கியே - என்
ஜீவன்...........
ஜீவிதம் காணாமலே
கரைந்து போகின்றது!

என்
கனாச் சிரிப்பின் படிமங்களில்
வெம்மைகளை துடைத்தெறிய
வலிதற்ற கரங்கள்
தொலைவாகிப் போகின்றன
வெறும் அத்தியாயமாய்!

என்.......
விரலிடுக்கில் பேனா சுமக்கின்றேன்
விடியலுக்காய்!
விரல் நகம் கழற்றும்
துரோக வீரியங்களாய்
என்னவர்கள்!

விரக்தி வலியால் - என்
வசந்தங்களில் ரணம்!
இருந்தும்...........
சிதைந்த நம்பிக்கைகளை
சிலுவையாச் சுமந்து
வேரூன்றுகின்றேன்
கால பூமியில்- வீழும்
ஒற்றை மழைத்துளியாய்






ரணம்



என்..........
விழி ஜன்னல் திறந்தே
கிடக்கின்றது
உன் வரவிற்காய்!
இருந்தும் - நீ
இன்னும் இருட்டில்!

இந்த பிரபஞ்சத்தில்- என்
ஜீவிதம்
வெறுப்பேறிக் கிடக்கின்றது
நீயின்றி!

உன்......
குரல் தேடித் தேடியே - என்
குரல்வளை கூட
உடைந்து விட்டது!

உன்
சுயரூப ஜனனத்தில் - என்
ஆத்மா மரணித்து விட்டது!
இருந்தும் - என்
ஒவ்வொரு நிமிட நகர்வும்
உன் ஞாபகங்களில்தான்
மயங்கிக் கிடக்கின்றது!

என்னை - நீ
எரிக்கும் போதெல்லாம்
எட்டிப் பார்க்கும் சாம்பர் முகடு
என் தேசத்தின் சிகரமாய்
நெடுங்காலம் ஜீவிக்கும்!

அடுத்தவர்க்காய் - என்
சந்தோஷங்களில் நகம் பிடுங்கும்
உன் விசம்தான்
இப்பொழுதென் கவிக்கு கருவாகின்றது











திருமறை