வெந்த இதயம் பிழிந்து


என்
மனப்பாறைக்குள்
நீயின்னும் உறைந்துதான்
கிடக்கின்றாய்!

சமுக யதார்த்தங்கள்
அக்கினிப்பிழம்பாய் - நம்முன்
பூத்ததில்
சாம்பர் முகட்டிலிருந்து- நம்
மூச்சுக்காற்றுக்கு
முகவரி தேடுகின்றோம்!

நம்
இரவுகளின் இதயம்
சோகத்தின் விசாரிப்புக்களால்...
மரண விளிம்பில் நின்று
இரகஸியம் பேசுகின்றோம்
இதயம் பிளந்து!

நம்
நேசத்தின் தேடலுக்கு
கல்லறை கட்டும் முட்களின்
குருதிச் சுவட்டிலிருந்து
பயணம் குறிக்கின்றோம்
குற்றுயிராகி!

என்
வெந்த இதயம் பிளந்து
உன்னிடமோர் வார்த்தை......
உன்
மௌனத்துடிப்புக்களால் - என்னைக்
கொல்லாதே!






No comments:

Post a Comment

என் கவிதாயினியில் விழி பதித்த உங்களுக்கு நன்றி......
என் பதிவு தொடர்பான உங்கள் விமர்சனங்கள் இன்னும் என் எழுத்துக்களைச் செம்மைப்படுத்தும்!

திருமறை