நண்பர்

ஒக்டோபர் 01 ....... 

என் வாழ்வில் மறக்க முடியாத நாள். அன்றுதான் நான் ஆசிரியர்த் தொழிலுக்குள் உள்வாங்கப்பட்ட நாள். பல வருடங்களின் பின்னர் 2010 அதே தினத்தில் தான் முகநூல் பக்கத்துக்குள்ளும் என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டேன் . அந்த நுழைவு கூட எதிர்பாராமல் கிடைத்தவொன்று !

முகநூலின் ஏற்ற இறக்கங்கள், சாதக பாதகங்கள் எதுவுமே அறிந்திராத, அனுபவமில்லாத நுழைவு என்பதால் இணைக்கப்பட்ட நண்பர்கள் மானசீகமாக என்னைத் தொட்டார்கள். அவர்களின் பதிவுகளை ஆச்சரியத்தோடு விழி பருகினேன்.

முகநூல் புதிய அனுபவம். அழகான பயணம். இலக்கிய வார்ப்புக்களுக்கு தாராளமாய் மடி தரும் களம். பல முகங்கள் நட்பு பட்டியலை மானசீகமாய் நிறைத்து நிற்க, என் பதிவுகளுக்கான அவர்களின் எண்ணப்பரிமாற்றங்கள் உற்சாகமாக என்னுள் பரவி மனதை இதப்படுத்தியது! ரசித்தேன் என் பயணப்பாதையில் கிடந்த பசுமைகளை !

இருந்தும் மறுபுறம்................. 

மிக அவதானமாகவே ஒவ்வொரு நகர்வுகளையும் பதிக்க வேண்டுமென்ற எச்சரிக்கையுணர்வு என் பயணத்திற்கு வழிகாட்டியாய் நின்றது. எல்லோரும் நண்பர்களல்லர். நண்பர்கள் வடிவில் வம்பர்களும் உள் நுழையலாம் என்பதற்காக நண்பர்களை மிக அவதானமாகவே தெரிவுசெய்தேன்.

என் பதிவுகளுக்கு விருப்புக்களையும், பின்னூட்டங்களையும் தாராளமாக வழங்கி ஊக்குவித்த நல்ல நண்பர். வாழ்க்கையில் நிறைய சாதிக்க வேண்டுமென்ற நினைப்பில் போராடும் இளைஞர். என்னை விட வயதில் இளையவர். இருந்தும் புற வேறுபாடுகளைக் களைந்தெறிந்து விட்டு தன்னகத்துள் நேசம் நிரப்பி என்னுள் நல்ல நண்பராக முகங்காட்டியவர் துன்பங்களைப் பகிர்ந்தோம். இன்பங்களை ரசித்தோம். பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு தேடி அலைந்தோம். மொத்தத்தில் அன்பு தவிர்ந்த வேறெந்த எதிர்பார்ப்புமில்லாத பிணைப்பு எமக்கு சொந்தமானது.

இன்ஷா அல்லாஹ்..................!

என் ஆரம்ப கால நகர்வுகளில் நட்புள்ளங்கள் என் பதிவுகளுக்கு தந்த ஊக்குவிப்புக்கள் தான் இன்றும் என்னை  சிந்தனைக்குள் குவியப்படுத்தி நிறைய எழுத வைத்துள்ளது. என்னாலும் எழுதமுடியும் எனும் நம்பிக்கையை என்னுள் வார்த்து நிற்கின்றது. ...இன்று முகநூலில் எனக்கென்றும் சிறு நட்பு வட்டங்களை உருவாக்க என் எழுத்துப் பிரவேசம் களம் தந்திருப்பதை நான் மறுப்பதற்கில்லை. நன்றியோடு என் நண்பர்களை நினைவுகூறுகின்றேன்

நம் வாழ்வில் நடைபெறும் எந்த முதல் சம்பவங்களும் மறக்கப்பட முடியாதவை. அவை நெஞ்சக்கல்வெட்டில் பதிக்கப்பட்டு நம் ஆயுள் முழுதும் நடமாடக்கூடியவை . அதனை அன்றுணர்ந்ததால் இன்றிந்தப் பதிவும் எனக்குச் சொந்தமாகிக் கிடக்கின்றது.........................

எல்லாம் நேற்று நடந்தது போல நாட்கள் எவ்வளவு விரைவாக நகர்கின்றன. இந்த நகர்வில் எத்தனை அனுபவங்களை உள்வாங்கி எம் நிதர்சன வாழ்வில் பதிக்கின்றோம். பல புதிய நண்பர்களின் சேர்க்கை. பழைய நட்புக்களின் பிரிதல், முரண்பாடுகள், சீண்டல்கள்,  நேசப்பகிர்வுகள், முகநூல் ராஜ்ஜியத்திலும் இவை தாராளமாக இருக்கின்றன. ஏனெனில் நாம் நடமாடிக் கொண்டிருப்பது உயிர்ப்புள்ள உலகம்.

சாதனை

அன்று  எனது கல்விமாணி பட்டப்படிப்பு வகுப்பிற்கு கலந்து செல்வதற்காக வவுனியா பஸ்ஸில் ஏறி அமர்ந்திருந்தேன்........அநுராதபுரத்திலிருந்து  அந்த பஸ் புறப்படுவதற்கு இன்னும் சில நிமிடங்கள் இருந்தன.!

அப்பொழுது ஒருவன் கையில் சில உரித்த தேங்காய் மட்டைகளுடன் பஸ்ஸூக்குள் ஏறினான். எல்லோரும் அவனை வேடிக்கையாகப் பார்ப்பதனைக் கூட அவன் பொருட்படுத்த வில்லை..

"தேங்காய் மட்டை 3 துண்டுகள் பத்து ரூபாய் " என சிங்களத்தில் விற்பனை செய்தவனை பஸ்ஸூக்குள் அமர்ந்திருந்தோர் கேலியாகப் பார்த்தனர்..என் வாழ்க்கையிலேயே பஸ்ஸூக்குள் தேங்காய் மட்டை விற்பனையைக் கண்ட முதல் சம்பவமும் அதுதான் ! என்னிடமும் மட்டையை நீட்டினான். நானோ அவசரமாக வேண்டாமென தலையாட்டினேன்

யாருமே அவனது வார்த்தைகளை பொருட்படுத்தவில்லை..

தனது விற்பனையை முடிவுக்கு கொண்டு வந்தவனாய் எங்கள் எல்லோரையும் பார்த்து சிங்களத்தில் பேசத் தொடங்கினான்.

"ஐயோ......நான் பிபிலையிலிருந்து பல மைல் தொலைவுக்கு வந்துள்ளேன்.......நான் கொண்டு வந்த தேங்காய்மட்டையை யாருமே வாங்கவில்லையே........நான் சுமந்தது வீண்தானோ !"

எனப் புலம்பி சில நிமிடங்கள் கழியவில்லை......

"ஹா ஹா"

உரத்துச் சிரித்தான்...அவனது பைத்தியக்காரச் செயல் எமக்கு வேடிக்கையாக இருந்தாலும் கூட, அவனிடமிருந்து நுழைந்த சாராய வாடை அவன் மீது எனக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது

" ஹா ஹா......நான் உங்களைச் சிரிக்க வைக்கவே இதனை விற்பதைப் போல் நடித்தேன்"

என்றவாறு தனது பழைய தோற் பையிலிருந்து நன்கு உலர்ந்த செவ்விளநீர்த் தேங்காய் ஒன்றை வெளியே எடுத்தான் ....

நான் இதனை 5 நிமிடத்தில் பற்களால் உரிக்கப் போகின்றேன்.....யாரால் இவ்வாறு செய்ய முடியும் " சவால் விட்டான்...

ஆனால் பஸ்ஸிலிருப்போர் எதுவும் பேசாமல் அவனது செயல்களை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்....

அந்த தேங்காயை திடீரென என் இருக்கையில் வைத்து விட்டு பஸ்ஸை ஒரு சுற்று சுற்றினான்.......நானோ பயத்தில் உறைந்து கிடந்தேன்..

சரி சரி ..........யாரும் இல்லையா........நானே உடைக்கின்றேன்.......ஆனால் நீங்கள் தர்மம் செய்ய வேண்டும் "

எனும் கோரிக்கையை பயணிகளிடம் முன்வைத்தான்.

அப்பொழுதும் அங்கே மௌனமே நிலவியது.

என்னிடம் வைத்த தேங்காயைத் திருப்பி எடுத்தவனாக சில நிமிடம் கண்களை மூடி கடவுளைப் பிரார்த்தித்தவாறே, ஆழமாக இரு தடவை மூச்சை உள்ளிழுத்தான். அதே வேகத்தில் பயணிகளின் அம்மௌனத்தை சம்மதமாகக் கருதி  பற்களால் மிக விரைவாகத்  தேங்காய் மட்டையை இழுத்தெடுத்து  சொன்னதைப் போல் உரித்து முடித்தான்.

நாங்களோ அவன் செயலால் அதிர்ச்சியில் உறைந்து கிடந்தோம்..உரித்த தேங்காயை என்னிடம் நீட்டி தனக்கு இருபது ரூபாய் தரும்படி கூறினான்... நான் அவன் கூற்றுக்கு இணங்காமல் வேண்டாமென தலையசைத்தேன்.

உண்மையில் அவன் சாதனை பிரமிக்கத்தக்கது. ஆனால் அவன் அந்த சாதனையை வெளிப்படுத்திய விதம், இடம், சந்தர்ப்பம் பொருத்தமற்று இருந்ததால் யாருமே அவன் செயலுக்கு கை தட்டக்கூட இல்லை..........

என் மனம் அதற்குத் துடித்தாலும் கூட, கூட்டத்தின் மௌனத்திற்கு கட்டுப்பட்டு என் கரங்களும் கை தட்ட மனமின்றி அடங்கிக் கிடந்தன......!

அவன் சாதனைக்காக பஸ்ஸில் சேகரித்த ஒரு சில நோட்டுக்களுடன் புன்னகைத்தவாறு  அடுத்த பஸ்ஸை நோக்கி நகர்ந்தான்  தன் திறமையை விற்கும் வியாபாரியாய் !

மயக்கமென்ன

அவன் ......................!

முப்பதைத் தாண்டாத அழகான வாலிபன்........நான் குடியிருக்கும் பகுதியிலேயே அவனும் அறையொன்றையெடுத்து நீண்ட காலமாக தங்கியிருக்கின்றான்..அரச வைத்தியசாலையில் தாதியாகக் கடமையாற்றிக் கொண்டிருக்கும் அரச ஊழியன் அவன்...!

நாங்கள் சந்திக்கும் போதெல்லாம் ஒற்றைப் புன்னகையொன்று மட்டுமே பரிமாறுவோம்..........ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை அவன் ரொம்ப நல்லவன்....அவனிடமுள்ள பலகீனம் பெண்களுடன் இயல்பாய், சரளமாய் பேசுவான், அவன் நிற்கும் இடங்களில் கலகலப்பு பூத்துக் கிடக்கும்

அவன் அவசர அவசரமாக ஒருத்தியைக் காதலித்து கரம் பிடித்து 2 வயது பெண்பிள்ளையின் தந்தை என்பது மட்டும் எனக்குத் தெரியும்..அவன் மணவாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகள் விவாகரத்து வரை நீள மீண்டும் தனிமரமாகி நிற்பதைக் காணும் போது என் மனசுக்கும் சற்றுச் சங்கடம்தான்......

மனம் நன்கு ஒன்றித்துத்தானே காதலிக்கிறார்கள்........ஏன் அந்தக் காதல் சீக்கிரம் அறுகின்றது...............ஆசை கொண்ட மனம் அலுப்பதற்குக் காரணமென்ன ...................யாரைத்தான் குறை சொல்வதோ!

ஆனால் நான் அவனை அடிக்கடி ஒரு பெண்ணுடன் கண்டிருக்கின்றேன்... அவளும் அவனுடன் வேலை செய்பவள் தான் போல்..தாதி சீருடையிலேயே அவனுடன் அவன் இருப்பிடத்திற்கு வருவாள்....

வீட்டுக்கார சகோதரியின் கண்டிப்பான உத்தரவின் பேரில் அவன் அவளை  தன்னறைக்கு அழைத்துச் செல்வதில்லை. வெளியே உட்கார்ந்து பேசுவார்கள். அல்லது இருவரும் உடனே வெளியே சென்று விடுவார்கள்..

அவள் சற்றுக் குண்டான மாநிறமான சின்ன வயசுப் பொண்ணு......அழகிய என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும் கூட, அவனுடன் ரொம்ப கலகலப்பாகப் பேசுவாள்......

திடீரென ஓர் நாள் அடிக்கடி வந்தவள் காணாமற் போனாள்.  .....அவளுக்கென்னாச்சு...........அவள் யார்.......அவனின் நண்பியா...... காதலியா.....இல்லை வருங்கால மனைவியா...

வீண் ஆராய்ச்சிக்குள் மூக்கை நுழைக்க விரும்பவில்லை...

பாவம் தான் அவனும்...சின்ன வயதில் தன் வாழ்க்கைத் துணையை இழந்திருக்கின்றான்......தனக்கொரு வாழ்வை மீண்டும்  அமைக்க நினைப்பதில் என்ன தவறு .............அவனும் வாழத்தானே வேண்டும் !

என் மனமும் அவனுக்காகப் பரிந்து பேசியது...

ஒரு சில மாதங்களின் பின்னர் மீண்டும் ஒரு பெண்ணுடன் அவனைக் கண்டேன்...ஆனால் அவள் முன்பு கண்ட பெண்ணல்லள்..........இவள் சற்று மெல்லியவள்..........அவனுடன் மோட்டர் சைக்கிளில் வரும் போது உரசிக் கொண்டுதான் வருவாள்.......அவள் வயதின் பருவக் கிளர்ச்சி அவனுடன் நெருங்கிப் பழக வைத்துள்ளது.........

இவளும் கூட அவனின்........................

மீண்டும் ஒரு சில வாரங்களின் பின் அவனுடன் முதலில் சுற்றிய பெண் அவனைத் தேடி அவனிருப்பிடத்திற்கு வந்தாள்........முன்பெல்லாம் அவன் அறைக்குள் செல்லாதவள் அன்று நேரே அவனறைக்குள் சென்று அவனுடன் சண்டை போட்டாள்..........

அவனோ எதுவுமே பேசவில்லை.....ஆனால் அவள் கதறல் காற்றின் மௌனத்தினையும் கசக்கிப் பிழிந்தது........அவனது அறைப் பொருட்களை தூக்கியெறிந்தாள்...........சில நிமிட காதல் யுத்தத்தின் பின் அவள் அழுதவாறே வெளியேற அவனும் அவள் பின்னால் ஓடினான்..........

காதல் வளர்த்து கனவுகள் காத்து ஆசையுடன் அவள் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கையில் அவன் ஏமாற்றி விட்டானா..................

அல்லது புது நண்பியின் வருகையால் அவர்களுக்குள் முரண்பாடு வளர்ந்து பிரிவுக்குள் இருவரும் தள்ளி விடப்பட்டனரா.........

காலத்தின் புதிருக்குள் அவர்கள் வினாவும் விழுந்து கிடக்கின்றது.

நான் அவனைக் காணும் போதெல்லாம் அவளைப் பற்றி கேட்பதேயில்லை...அவர்களது தனி வாழ்வின் ரகஸியங்களாக அவை இருக்கக்கூடும் இன்னும் சில நாட்களில் அவன் இடமாற்றமாகி தன்னூருக்குச் செல்லவுள்ளான்.........

அவன் காதல் சூழ்நிலைக் காதல் போலும்.........வெறுமைப்பட்ட மனதுக்கு அன்பு கிடைத்திருக்கின்றது.... ...அந்த அன்பில் சலிப்பு ஏற்படும் போது ஆளும் மாறுகின்றது..........முரண்பாடுகள் முளைக்கும் போது மனம் வெறுத்து புதிய துணையின் பால் ஈர்க்கப்படுகின்றது......

காதல் என்பது பரிசுத்தமான உணர்வுகளின் சங்கமம் எனும் நிலை மாறி, இப்பொழுதெல்லாம் அங்கு காமத்தின் சேர்க்கையும் கலந்து விடுகின்றது.

காமம் இல்லாத காதல் செல்லாக் காசாகிக் கிடக்கின்றது..

ஓர் ஆண் , பெண்ணாணவள் தன்னை நோக்கி கவரப்படுகின்றாள் எனத் தெரிந்து கொண்டதும் அவனின் மனதிலும் அவளை உள்வாங்கத் தயாராகின்றான்.....அன்பு இவ்வுலகில் மிகப் பெரும் சக்தியாக இருப்பதே அதற்குக் காரணமாகும்..

ஆனால் இது உறுதியானதாக அவளை மட்டுமே துணையாகக் கொள்ளுமளவிற்கு எல்லார் மனங்களும் ஒருமித்து கிடப்பதில்லை.ஆழமான அன்பு , காதல் இருப்பவர்கள் மட்டுமே அந்தக் காதலை திருமணம் வரை நகர்த்த, பெரும்பாலான ஆண்கள் தங்களின் தனிமைக்குள், வெறுமைக்குள் நிரம்பும் காதலி .......திருமணம் எனும் எல்லைக்குள் நகரும் போது.....பின்வாங்கி விடுகின்றார்கள்......இந்த ஆண் மனநிலையை ஒத்த பெண்களும் இருக்கின்றார்கள் என்பதும் கவலைக்குரிய விடயம் தான்...............

முள்ளில் சேலை விழுந்தாலும்

சேலையில் முள் விழுந்தாலும் பாதிப்பு சேலைக்கே!

பெண்ணும் சேலைக்கு ஒத்த மென் மனதால்.!

..அந்த பலகீனம் தான் ஆணுக்கு பலமாகி காதல் உலாவில் வலம் வர வாய்ப்பளிக்கின்றது !

உணர்ச்சிகளை அலை மோத விட்டு புரியாத வயதில் அறியாமல் நிகழும் தவறுகளின் தண்டனை பெரும்பாலும் பெண்ணுக்கே வழங்கப்படுகின்றது... அத்தண்டனையால் அவள் ஆயுட் காலமுழுவதும் முட்களும், சகதிகளும் நிறைந்த பாதையில் பயணிக்கின்றாள்..இந்த முடிவு அவளாகவே தெரிவு செய்தது...அவள்தான் அனுபவிக்க வேண்டும் !விடுகின்றன........

அனுபவங்களால் வாழ்வை பெண் உணரும் போது அவளது எதிர்காலம் அவளை விட்டு தொலைந்து போகின்றது !

வாழ்க்கைத் துணை

அமைதியான ஆற்றங்கரை ........அருகே விரல் விரித்துக் கொண்டிருக்கும் பரந்த ஆலமரங்கள் இரண்டு காற்றால் ஒன்றோடொன்று உரசிக் கொண்டு நின்றன...........அவ் ஆலமரங்களின் வேர்களை நனைத்தவாறு சிறு ஆறொன்று ஓடிக்கொண்டிருந்தது..

அக்குளிர்மையான நீரோடையின் அருகே வழமை போல் அந்த இரண்டு நட்பு புறாக்களும் சந்தித்துக் கொண்டன...அவர்களின் மடியை ஆலமரக் கிளை தாங்கிக் கொண்டது...

ஆண் புறாவுக்கு பெண் புறா மீது உயிர்........பெண் புறாவுக்கும் ஆண் புறாவே அதன் உலகமாக இருந்தது...பார்ப்பவர்கள் எல்லாம் அவைகளை காதலரென்று கிண்டல் செய்யும் போதெல்லாம் ஆண்புறா சிரிக்கும்........

"இது காதலையும் தாண்டி புனிதமானது. எங்க அன்பை நாங்க காதலுக்குள்ள சிக்க வைக்க விரும்பல........ஏன்னா காதல் வயப்படும் போது எங்க எதிர்பார்ப்பு அதிகரித்து , அன்புக்குள்ள சுயநலம் கலந்திடும் "

ஆண் புறாவின் வார்த்தைகளுடன் முரண்படாத பெண் புறா தன் நண்பனின் கன்னத்தை தன் உதடுகளால் தடவி, தன் அன்பை ஆழப்படுத்தி வெளிப்படுத்தும்.. இது தினமும் நடக்கும் நிகழ்வு.....................

ஆனால் அன்று வழமையான உற்சாகம் குன்றிய நிலையில் ஆண் புறா எதையோ தீவிரமாக யோசித்துக் கொண்டிருந்தது..

அதன் இறக்கையை தன் இறக்கைகளால் தடவிய பெண் புறா தன் குரலில் சோகம் பூட்டி மெதுவாக ஆண்புறாவை நோக்கியது

"ஏன்டா ....சோகமா இருக்கே..............என்னடா ஆச்சு......நீ இப்படி இருந்ததை நான் ஒருநாளும் பார்த்ததில்லையேடா...........என் மனசும் அழுகுது தெரியுமா"

பெண் புறாவின் வார்த்தைகள் தளம்பின.....

"செல்லம்....எனக்கு எங்க வீட்டில  கல்யாணம் பேசுறாங்கடா.......எனக்கேத்த பெண்ண நான்தானடா தெரிவு செய்யணும்....எங்க வீட்டில இப்ப கல்யாணம் வேண்டாமென்று சொன்னா.....நீ யாரையாவது லவ் பண்ணுறீயாடான்னு கேட்குறாங்க......யாரைடா நான் சொல்ல .......அதுதான் மனசு கஷ்டமா இருக்கு"

ஆண் புறா பெருமூச்சு விட்டது..

அதைக் கேட்ட பெண் புறா கலகலவென்று சிரித்தது..........

"டேய் .......லூசாடா நீ.........இதுக்குப் போய்..............கப்பியா இரடா.......யாராச்சும் கிடைப்பாங்க"

பெண் புறாவின் வேடிக்கைச் சீண்டலை ரசிக்கும் மனநிலை ஆண் புறாவுக்குள் எழவில்லை..

"இல்லையடீ......இன்னும் ஒரு வாரத்தில நான் பொண்ணு யாருன்னு சொல்லணும்..இல்லைன்னா அவங்க பார்க்கிற பொண்ணத்தான் கட்டணும்.

என்னை புரிஞ்சு கொண்டவள் நீதான்டீ....என் லட்சியம் உனக்குத் தெரியும் தானே.........நீயோ இப்படி சொன்னா நான் என்னடி செல்லம் பண்ண......இன்னும் ஒரு கிழமைக்குள்ள எனக்கேத்த பொண்ண எப்படியடீ தேட.....நீயே சொல்லடீ!

ஆண் புறாவின் குரலில் இருந்த வருத்தம் பெண் புறாவையும் நோகடித்தது....

"ம்...யோசிப்போம்டா.......இன்னும் 1 கிழமை இருக்கு.......நல்ல முடிவு கிடைக்கும்.....நம்படா.............நம்பிக்கைதான் வாழ்க்கை "

"ம்....ம்"

ஆண் புறா சிறிது மௌனத்தின் பின்னர் மெதுவாகத் தலையாட்டியது..

அவர்களின் மௌனத்தில் சில விநாடிகள் கரைந்து கொண்டிருக்கும் போது திடீரென பெண் புறா ஆற்றுக்குள் குதித்தது...

"செல்லம்........"

ஆண்புறா அதிர்ச்சியில் அலறியவாறு தானும் நீருக்குள் குதித்தது..தன் நண்பியை நீருள் தேடியது. அதன் பார்வைக்குள் அவள் அகப்படவேயில்லை..

நீரின் சலன ரேகை சப்தமின்றி அமைதியாக உறைந்து கிடந்தது

பெருங்காட்டுக்குள் கண்ணைக் கட்டி விட்ட நிலை ஆண்புறாவுக்கு........

இதயம் வெடிப்பதைப் போன்ற உணர்வு.....வாழ்க்கையில் எதையோ இழந்த தவிப்பு முதன்முறையாக மனசுக்குள் முட்டியது

"செல்லம்...................."

வாய் விட்டு கதறியவாறு, அவளை மீண்டும் காண வேண்டுமென்ற எதிர்பார்ப்பில் கண்களை இறுக மூடி இறைவனிடம் தன் பிரார்த்தனையை ஒப்புவிக்கத் தொடங்கியதுதான் தாமதம்............

"ஏய்"

காதருகே மெல்லிய சலங்கையொலி சலசலக்க ஆண்புறா எதிரே பார்த்தது...

நம்பவே முடியவில்லை..தன் நேசப் பறவை ஈரம் சொட்டச் சொட்ட எதிரில் நின்று கொண்டிருந்ததைக் கண்டதும் மகிழ்ச்சியில் மனசு ஆரவாரித்தது..

":என்னடி இப்படி பண்ணிட்டே......நான் இன்னைக்கு உனக்காக எவ்வளவு அழுதேன் தெரியுமா..என்ன விட்டுப் போக உனக்கு மனசிருக்காடீ...என்னை அழவைக்கிறதே உனககு வேலையாச்சு "

ஆண்புறா உணர்ச்சி வசப்பட்டு பெண் புறாவைக் கடிந்தது..

"இல்லைடா நாம பேசிக் கொண்டிருந்த போது மரத்தில இருந்த சின்ன அணிலொன்று தண்ணிக்குள்ள விழுந்திடுச்சு. அதுதான் அதைக் காப்பாத்த போனேன்."

பெண் புறாவின் வார்த்தைகளில் வடிந்த இரக்க குணம் ஆண்புறாவின் விழிகளை மேலும் குளமாக்கியது ..மனசோரம் காதலெனும் பதிய மெல்லுணர்வு வருடிச் சென்ற உணர்வு..........பாய்ந்து சென்று பெண்புறாவை இறுகத் தழுவியது .........

பெண்புறாவோ தடுமாறியது....

"டேய் விடடா........உனக்கென்னடா ஆச்சு இன்னைக்கு ...நான் உன் ப்ரெண்டடா..............."

குரல் நெகிழ பெண் புறா கூறியது,

"செல்லம்.......உன் உயிரைக் கூட மதிக்காம அந்த சின்ன உயிரைக் காப்பாத்த நெனைச்ச உன்ன விட, என் வாழ்க்கை, உயிர பத்திரமா யாரடீ பார்த்துக்குவா...அதுதான் என் உசுரை உன்கிட்டயே கொடுக்க முடிவெடுத்திட்டன்...................புரியலியா"

அண் புறா கண்சிமிட்டலுடன் கேட்ட போது பெண் புறா "ம்ஹூம்" இல்லையென தலையாட்டியது..

"ரியூப் லைட் செல்லம்டீ நீ......என் வாழ்க்கையைய நல்லா கவனிச்சுக்க உன்ன விட யாரடீ வருவா. அதுதான் என் வாழ்க்கைத் துணை நீயென்று முடிவெடுத்திட்டேன்...ஐ லவ் யூடீ"

பெண் புறாவின் இறக்கையை தன் அலகினால் மெதுவாகத் தடவியது, பெண் புறாவோ நாணத்தில் தலை சாய்ந்து புன்னகையை மௌனத்தில் நனைத்துக் கொடுத்தது..

"ஐ லவ் யூ "

பெண் புறாவும் இதழசைத்தது.........

"ஹைய்யா...மகராணியார் சம்மதிச்சிட்டாங்க...........இனி டும் டும் டும் தான்"

ஆண் புறா உற்சாகத்துடன் கும்மாளமடிக்க, அங்கே புதிய காதல் உலகமொன்று அவர்களை உள்வாங்கிக் கொண்டது...............