About Me

2021/04/14

மழைக்காலம்

 

கார்மேகப் பொழிவினைக் கவிபாடும் கவிமணி/
சேர்க்கின்றார் உள்ளமதில் மழைப்பொழிவின் மகிழ்வினை/
வியர்வையை ஒற்றியெடுக்கும் முத்துக்களின் பேரணியால்/
விளைகின்றதே விளைச்சலும் விசாலமான பூமிக்குள்/

காற்றினில் கலைந்தோடும் கார் மேகங்கள்/  
பற்றிப் பிடிக்கின்றனவே வேர்களெனும் மின்னலைத்தான்/
வானும் குவித்த சாம்பர் மேடெல்லாம்/
கரைந்தே யூற்றுகின்றதே வறட்சியும் குறைந்திடவே/

மலர்க் கண்ணாய் மகிழ்ந்திடும் நீர்த்துளிதானே/
மனங் குளிர தடவுகின்றதே ஈரத்தை/ 
மழையும் வள்ளலாகி ஏரிக்குள் இறங்கிட/
அசையுதே நீரோட்டம் தாராக்களும் நீராடவே/ 

விரிந்திருக்கின்ற ஆகாயமும் உதிர்க்கின்ற ஊசிகள்/
துளைக்கின்றதோ நிழல்களை விலகுதே பொற்கதிர்கள்/ 
கள்ளமில்லாப் பெருமழையில் உள்ளமும் நனைகையில்/
வீட்டினுள் இருந்திடவே மனமது இசைந்திடுமோ/

மண்ணில் சிதறுகின்ற நுரைப் பூக்களை/
எண்ணாமல் எடுத்தே தேகம் சூட்டுகையிலே/
கண்ணோரமும் வியர்க்கின்றதே தேன்துளிகள் பட்டு/
இன்பத்தின் துளிர்ப்பில் கலக்கின்றதே மண்வாசமும்/

துடிக்கின்ற அலை நடுவே அசைந்திடும்/
துடுப்பினையும் விரட்டுதே விசாலக் காற்றும்/
இடுக்கண் கலைத்திடாமல் புயலும் மோதுகையில்/
புன்னகைக்குள் நசிகின்றதே கண்ணீரின் ஈரமும்/

நெஞ்சில் மோதுகின்ற மழைத் தோரணங்களை/
கொஞ்சி மகிழுதே வனத்தின் வண்டுகளே/
அஞ்சிடாமலே அணைக்கிறதே ஆற்றின் கரங்களும்/
பாய்ந்தோடுதே பவள மீன்களும் தாராளமாக/

வானீரம் சிந்தும் பசுமை நேசம்/
வருடுமே மண்ணையும் உள்ளமும் குளிர்ந்திடவே/
உயர்ந்த வானும் குவித்திடும் மழையும்/
குன்றாச் செல்வமே என்றும் எமக்கே/

ஜன்ஸி கபூர் - 24.11.2020
 

காண்டலின் உண்டு என்னுயிர்

 


அன்பினை அணிந்தே அகமகிழ்ந்த காதலின்/
அற்புதச் சுவையினில் நனைந்திட்ட இதயங்கள்/
இறக்கை விரிக்கின்ற இன்பவெளிக் கூடலும்/
இடைக்கிடையே அமிழ்கின்றனவே பிரிவுத் துயரினில்/

பொருளீட்டும் துடிப்பினில் பொன்மகன் காந்தனும்/
நகர்ந்திடுவான் நகர்களுக்கே நங்கையவளும் கரைந்திட/
கனவின் இதழ்களுக்குள் காளையவனைப் பூட்டிடவே/
நாடித்துடிப்பினில் ஏக்கம் நட்டே காத்திருப்பாள்/

பிரிவின் வலிக்குள்ளும் பிரிந்திடாக் காதல்/
பிரகாசம் கண்டே பிரிய தோழியும்/
மொழிகின்றாள் தலைவியிடம் பொலிவிற்கான காரணத்தை/
தழுவுகின்ற காதலவன் தவிப்பைப் போக்கிடும்/
வழிதனை வஞ்சியவள் கோர்க்கின்றாள் வார்த்தைகளில்/

நனவில் இன்பம் நல்கா காதலன்/
கனவில் பதிக்கின்றான் தன் முகமதை/
கனவின் உயிர்ப்பில் துளிர்க்கின்றதே உடலும்/
என்னுயிர் இவனென எழுதிடும் வாழ்வினை/
கனவது பகிர்கின்றதே இரவின் தரிசனத்தில்/
காண்டல் இல்லையெனில் மாண்டழியுமே உயிர்/
என்றுரைத்தாள் தலைவியும் தோழியும் புரிந்திடவே/

ஜன்ஸி கபூர் - 12.11.2020

மேகங்களோடு

 

சிறகுகளை உதிர்த்தவாறே நகர்கின்ற மேகங்களை
தன் விரல்களால் வருடிக்கொள்கின்றது வானம்
காற்றின் முடிச்சுக்களால் சிறைப்பட்டிருக்கின்ற மேகத்தினை
தன் இதழ்களால் அவிழ்ப்பது சுகம்தான்போலும்
வான் துளைகளுக்குள் தம் முத்தங்களை
நிரப்பியவாறு பயணிக்கின்ற பஞ்சு மேனிதனை
தன் இதழ்களால் ஈரப்படுத்துகின்றது வானும்
காதலின்பத்தின் இதம் வரையத் தொடங்குகின்றது
மேகங்களுக்கும் வானுக்குமிடையிலான அற்புதக் காதலை

கீற்றுமின்னலெனும் மாங்கல்யமும் முழங்குகின்ற இசையும்
வானுக்கும் மேகத்திற்குமான உறவுநிலையை வெளிப்படுத்தும்போது
மேகங்கள் தன்னைக் கருங்கூந்தலுக்குள் ஒளித்தே
மொய்க்கின்ற நாணத்துக்குள் நனைந்து அலைகின்றன

வானும் விடுவதாக இல்லை துரத்துகின்றது
வெவ்வேறு திசைகளில் கலைந்தோடுகின்றன அவை
மகிழ்வின் சிதறல்கள் ஆங்காங்கே அப்பிக்கொள்கின்றன
பொன்னிறத்தூறல்களின் சங்கமத்தில் இசைகின்றது இயற்கையும்

பூமிக்கும் வானுக்கும் இடையிலான வெளிதனில்
தொங்கிக்கொண்டே சென்றாலும் விழுவதாக இல்லை
ஈர்ப்பின் இரகசியம் இயற்கையின் இசைவாக்கம்
நிலத்தின் வரைகோடுகளையும் சலனமற்ற குளங்களையும்
அவை கடந்து செல்கையில் இணைகின்றன
உயிர்களின் ஏக்கப் பெருமூச்சுக்களின் திரட்சிகளும்
கண்ணீர்ப் பாறைகளின் வெடிப்பொலிச் சப்தங்களும்

மேகங்கள் நகர்வை நிறுத்துகின்றன நிதானத்துடன்
கீழே எட்டிப் பார்க்கின்றன கவலையுடன்
கருகிய வயல்களின் சாம்பல் மேடுகள்
ஒட்டியுலர்ந்த தேகங்களின் கூக்குரல்களின் தரிசனங்கள்

பேரன்பு கொண்ட மேகங்களைத் தீண்டுகின்றது
இருண்ட விழிகளில் வெடிக்கின்றது அழுகை
அவற்றின் ஈரம் தரையைப் போர்த்துகின்ற
ஆடையாக மாறத் தொடங்குகின்றது பேரிரைச்சலுடன்

விண்ணை நோக்கியதாக வீழ்கிறது என்பார்வை  
மேகங்களின் கண்ணீர் தெறிக்கின்றது கன்னங்களில்

ஜன்ஸி கபூர் - 6.11.2020
--------------------------------------------------------------- 
 Kesavadhas
--------------------------------------------------------------- 
ஜன்ஸி கபூர் சிறகுகளை உதிர்த்தவாறே
நகரும் மேகங்கள்
விரல்களால் வருடும் வானம்
காற்றின் முடிச்சுகளால் சிறைப்பட்டிருந்த மேகம் தன் இதழ்களால் அவிழ்க்கிறதாம் வானம்
வான்துளைகளுக்குள் தன்முத்தங்களால் நிரப்புகிறதான் மேகம்
பயணிக்கும் மேகங்களை வானும் தன்னிதழ்களால் ஈரப்படுத்துகிறது வானம்!
இஃது வானமும் மேகமும் கொண்ட காதலின்பம்!

இதுதான் நவீன கவிதை!

இயல்பான நிகழ்வுகளின் மீது இயல்பான கற்பனை உணர்வுகள்!
தோற்ற மெய்ப்பாடுகள்!
கீற்றுமின்னல் முழக்கும் இசை மங்களகரமாக ஒலிக்கிறது
நாணி மேகங்கள் தம்மை கருங்கூந்தலுக்குள் ஒளித்து மொய்க்கும் நாணத்துடன் நனைந்து அலைகின்றன!

பூமிக்கும் வானுக்குமிடையிலான அந்தரிக்ஷத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருப்பினும் விழுவதில்லை மேகம்!
ஈர்ப்பின் காந்தமது!

மேகங்களுக்காக பொழிவிற்காக ஏங்கும் உயிர்களை சலனமற்ற குளங்களை நிலத்தின் வரை கோடுகளை கடந்து செல்கையில் இந்தவரிகளில் மேகங்களின் மீதான ஜீவன்களின் காதலை உணர முடிகிறது!

இது ஒரு வித்தியாசமான அனுபவ விவரிக்கை!

கவலையுடன் எட்டிப் பார்க்கும் மேகங்கள்!
கருகிய வயல்களின் சாம்பல் மேடுகள்!
ஒட்டியுலர்ந்த தேகங்களின் கூக்குரல்களின் தரிசனங்கள்!
மனிதர் விலங்குகள் பறவைகளுக்கு தொண்டையிலிருந்து கூக்குரல் எழும்பும்!
இங்கே கருகிய வயல்களும் வறண்ட குளங்களும் தேகங்களின் முழுமையால் கூக்குரலிடுகின்றன!
இயல்பு நவிற்சி உயர்வு நவிற்சி யாகி வித்தியாசமாக மிகவும் அற்புதமாக ஒலிக்கிறது!
நல்லதொரு கவிமழையில் நனைந்தெழுந்தேன்!
வாழ்த்துகள் கவிஞரே!

 

வாசிக்க வழிதேடு

 

வறுமைச் சுழியில்  வாழ்கின்ற மானிடர்க்கும்/
விழிக்கனாக்களின் ஏக்கமாக  வீழ்கின்றதே பெருஞ்செல்வம்/
துரத்தும் துன்பங்கள் நம்மை வருத்திடும்போது/
தரிக்கின்ற  பெருநிழலாய் நமக்கிங்கே கல்விக்கரை/
                                                                        
வாழ்வியலின் பண்பாடு வாசிப்பின் மேம்பாடு/
வாழ்கின்ற வாழ்வினில் வழிகாட்டுமே நூலறிவு/
வாட்டிடும் அறியாமையை விரட்டிடும் உலகறிவும்/
வனப்பாகும் நம்மாற்றல் வாசிப்போம் பூரணமடைய/

யாசித்து வாழ்ந்தாலும் போற்றுகின்ற வாசிப்பால்/
நேசிக்குமே நல்லுலகும் நெருங்கிடும் வல்லமையும்/

உதரப் பசி உறுத்தும் போதிலும்/
உணர்வின் தாகமும் தீர்க்குமே நற்புத்தகங்கள்/
குப்பிவிளக்கின் ஒளிர்வுக்குள் குடியிருந்த மேதைகள்/
குவலயத்தின் வரலாறும் மறந்திடாச் செல்வங்கள்/

அறிவுத் தாகமெடுத்தால் அடங்கிடுமோ தேடற்பசியும்/
அண்டத்தைப் பிளக்கும் விஞ்ஞானமும் விருப்பாகும்/
எண்ணத்தின் வார்ப்பினை எழுதிடும் விரல்களும்/
ஏற்றிடும் கற்பனைகள் எழிலாகும் காவியங்களாய்/
                                                                              
பெற்றிடும் அறிவு போக்கிடும் துயரை/
போற்றிடும் அகிலம் ஏற்றிடுவோம் நலன்களை/
தற்றுணிவும் தன்னம்பிக்கையும் தன்னையாள வலுவாகும்/
தன்னிகரில்லாச் செல்வமும் தடமாகும் தரிசனத்தில்/

எதிர்காலம் சிறந்திட எமக்கான அடையாளம்/
எக்காலமும் நம்மைத் தொடர்கின்ற கல்வியே/

ஜன்ஸி கபூர் - 02.11.2020