About Me

2021/04/21

பிஞ்சுகளின் தேடல்

 

நெஞ்சத்தின் வேதனை கிழிக்கின்ற மனதும்/
அஞ்சுகின்றதே தினமும் வலியினைக் கண்டே/
பிஞ்சின் கனவுகளைச் சிதைக்கின்ற மானிடர்களின்/
வெஞ்சமரில் வேகுதே விளையாட்டுப் பருவம்/

துளிர்க்கின்ற உணர்வுகளைப் புரிந்திடாப் பெற்றோர்கள்/
அளிக்கின்ற சுமைகளில் கருகுகின்றதே ஆசைகள்/
உளியாகும் விரல்கள் செதுக்கின்ற புதுமைகள்/
ஊக்கம் காணாமலே ஊமையாகி முடங்குதே/

படிக்கின்ற வயதில் வடிக்கின்ற கண்ணீர்/
படியுதே வாழ்வினில் முட் சுவடுகளாக/
சிறகுகளை நனைக்கும் உழைப்பின் வியர்வையால்/
சிறார்களின் எதிர்காலம் விடியலின்றி இருளாகுதே/

வறுமையும் வாட்டமும் முடிவில்லாமல் தொடர்கையில்/
வழி தெரியாப் பயணத்தில் பாதங்கள்/
அழிகின்ற வண்ணங்களாய் ஆகுகின்றதே இன்பங்கள்/
அனலுக்குள் தவிக்கின்றதே தேடல் பாதைகள்/

ஜன்ஸி கபூர்  

தாங்கும் மனைகள்

 
அவலத்தை சூடி அவனியிக்குள் முகவரியான/
அன்பினைத் தேடுகின்ற வயோதிபக் குழந்தைகள்/

உதிரத்தால் செதுக்கி உணர்வுகளால் காப்பிடப்பட்ட/
உறவுகள் உதறியபின் உறைவிடமானதே காப்பிடம்/

சுருங்கிய தேகத்தினுள் சுமையேற்றும் துன்பங்கள்/
சுடாராகி வாழ்ந்தவர்கள் சுகமழிந்த அனாதைகளாய்/

தனிமையைச் சுவாசித்து தனக்குள்ளேயே உருகி/
தளர்ந்த நடைக்குள் தன்னாற்றலை முடக்கி/

தள்ளாடும்  முகங்களைத் தாங்கும் கரங்களாய்/
தரணியில் முகங்காட்டுகின்றன முதியோர் மனைகள்/

ஜன்ஸி கபூர் 

சுமைதாங்கி

 


சுட்டெரிக்கும் வெயில் சுற்றும் மேலாடையாக/
சுடும் தரைக்கு நிழலே செருப்பாக/
சுறுசுறுப்பே மூலதனமாம் முதுகேற்றும் சுமைக்கே/
சுகம் மறந்த சுமைதாங்கி இவளே/
சுமக்கின்றாள் உறவுகளை சுற்றமும் போற்றிட/

உள்ளத்தின் வலிமை உழைக்கும் முயற்சியும்/
உதறிடாத தன்னம்பிக்கை உணர்ந்த வாழ்க்கை/
உயர்த்துமே உன்னையும் ஊக்கமும் வெல்லுமே/
வறுமை  சுமக்கும் வலியும் பறந்தோட/
வருமே உனக்குமோர் வசந்தமான எதிர்காலம்/ 


ஜன்ஸி கபூர் 

வீர மங்கை

அடுக்களை விதியென்று ஆக்கிய மானிடர்/
அதிசயத்து விழிபிதுங்க அரசாளும் பெண்ணிவள்/
காற்றும் அதிர்ந்திடும் காரிகை வீரத்திலே/
தூற்றும் பகைதனை துணிவோடு வேரறுக்க/

பறக்கின்றாள் புரவியினில் பாவையும் முழக்கத்தோடு/
சிறக்கின்றாள் புவியினில் சிரிக்கின்றாள் தாய்மையுடன்/
கையேந்தும் வாளினில் கைதியாவர் பாவிகளே/
கைப்பற்றும் ஆணவத்தில் கரைந்திடுவார் கலக்கத்துடனே/

வலிமையோடு வலியகற்றும் வல்லமைமிகு பெண்ணாய்/
வம்சம் துளிர்த்திட வழிதனைப் படைப்பாளே/

ஜன்ஸி கபூர்