About Me

2020/07/21

புத்தம்புதுக் காலையிலே நித்தம் காத்திருக்கேன் அத்தமகளே உனக்காக பூத்திருக்கேன்

 
புத்தம்புதுக் காலையிலே நித்தம் காத்திருக்கேன்/
அத்தமகளே உனக்காக பித்தாகப் பூத்திருக்கேன்/
சித்தமெல்லாம் உருகுதடி உந்தன் அழகாலே/
உத்தமியே உசுருக்குள்ளே உன்னைத்தானே பூட்டினீயே/

கடலோரக் காற்றி லுந்தன் வாசமெல்லாம்/
கவிதையாக வீழுதடி நனையுதே மனசும்தான்/
கனவோரம் உயிர்க்குதடி நினைவெல்லாம் சுகமாய்/
கட்டியிழுத்தாய் காலமெல்லாம் கூடி வாழ/

நாணம் சிந்தும் நளின விழியினிலே/
நானும் சிறைபட்டேனே நிழலாய்த் தொடர/
நாவுதிர்க்கும் அமிர்தமே சுவைக்கத் துடித்தேனே/
நாளுமே உனக்காக ஏங்கித் தவித்தேனடி/

நடக்கு முன்னழகிலே அன்னமும் தோற்குதடி/
குடமேந்தும் வளைவினிலே துடிக்குதடி வயசும்தான் / 
விடமும் அமிர்தம்தானே நீ தொட்டதனாலே/
அடம்பிடிக்காதே  நாள்குறி நாம வாழத்தான்டி/

ஜன்ஸி கபூர் 






பொங்கு தமிழ்

அமுதத் தமிழை அன்பால் மொழிந்தே
அகிலம் வியக்க ஆளும் தமிழா
அண்டம் கேட்கும் வீர முழக்கம்
அஞ்சா நெஞ்சம் உந்தன் மகுடம்

பொங்கு தமிழ் எங்கும் தமிழாய்
வங்கக் கடலும் ஓங்கி ஒலிக்கும்
எங்குமுள்ள தமிழர் ஒன்றாதல் கண்டே
சங்கே முழங்கு பகைவர்கள் மறையட்டும்

கொடுமை காணுகையில் கொன்றொழி அதர்மம்
நடுநிலை கொண்டேதான் நானிலம் காத்திடு
தடுமாறி வீழ்ந்திடாமல் தடைகளு முடைத்தே
நாடும் செழித்திட நல்லுரமாய் உழைத்திடு

வஞ்சகர் நெஞ்சினைப் பிளந்திடு வாய்மையால்
கொஞ்சிடு முறவுதனை நல்லறமாய்ப்  போற்றிடு
வெஞ்சினம் கொள்வாய் பெண்பித்தர் முன்னாலே
நெஞ்சத்தை நிமிர்த்திடு தமிழனாய் வாழ்ந்திட

ஜன்ஸி கபூர் - 20.07.2020
யாழ்ப்பாணம்

2020/07/20

கலைகளின் இதயம்


இலக்கியங்கள் கலைக்கூற்றின் ஊடக மொழியே/
கலந்திடும் உணர்வுகளும் மரபால் அழகாகும்/
உலகக் கலைகளின் உன்னத தளமாய்/
துலங்கிடுதே மாந்தரின் வாழ்வோடும் பிணைந்தே/

ஜன்ஸி கபூர்  
 


காற்று வெளியிடைக் கண்ணம்மா


காற்று வெளியிடைக் கண்ணம்மா உந்தன்
காதல் என்னுள் பிறக்குதுதடி இசையா
கனவும் தீன்சுவையாய் உறவாடும் மனதோடு  
கற்பனையும் உயிர்க்குதடி உந்தன் அன்பாலே

உந்தன் விழிகளிரண்டும் எழிலோவியமே
சிந்தும் உன்மேனியும் தங்கச்சிலையே
வந்தேன் உன் னிழலாய்   தினம் தினமே
தந்தேன்  என்னையே உன்னிடத்தில் காதலுடன்

திரை விரிப்பாய் நாணத்தால் எனையும் ரசித்தே
வரைந்திடுவாய் எனையே உந்தன் கூர்விழியாலே
கரையுமோ கற்கண்டும் உந்தன் சுவைப் பேச்சாலே
தரையுமே ஒளிருதே தங்கமுந்தன் சுவடாலே

வட்டநிலாவே நீயும் பிழிகின்றாய் அமிர்த மொழியே 
தொட்டணைத்தால் தென்றலும் முறைத்தே விரட்டுதே
மனசோரம் ஒளிர்கிறாய் மின்னலாய் வீழ்ந்தே
மங்களமாய் இணைந்திட்டாய்   என் இல்லறமாக


ஜன்ஸி கபூர்